Digitalni repozitorij raziskovalnih organizacij Slovenije

Izpis gradiva
A+ | A- | Pomoč | SLO | ENG

Naslov:From epicureanism to stoicism: Central European literary responses to history of the twentieth century and exile (Sándor Márai, Joseph Roth and Stefan Zweig)
Avtorji:ID Tobiasz, Aleksandra (Avtor)
Datoteke:URL URL - Izvorni URL, za dostop obiščite https://ejlw.eu/article/view/41049
 
.pdf PDF - Predstavitvena datoteka, prenos (611,40 KB)
MD5: 109FB1E0B152283195F59B171809EEEA
 
Jezik:Angleški jezik
Tipologija:1.01 - Izvirni znanstveni članek
Organizacija:Logo ICK - Inštitut za civilizacijo in kulturo
Povzetek:The article addresses Central European historical experiences of the twentieth century manifesting in the fates of Sándor Márai, Joseph Roth and Stefan Zweig. Entangled in the speeding wheel of the modern history, the three writers experienced excessive historical discontinuities (wars, revolutions, dictatorships) which they conceptualized in terms of Epicureanism and Stoicism. To a great extent mythicized Epicurean ‘lightness of being,’ carefree travelling, journalistic openness coexist with the Stoic inward diaristic safeguarding of the self from the historical burden in their texts. While in the Epicurean approach to life, individual is a master of his own fate realizing positive freedom, the centripetal Stoic worldview entails a search of negative freedom from the overwhelming historical fate and a withdrawal to inner (diaristic) self as the only anchor in volatile times. Moreover, the three writers’ historical experiences shaped their double displacement. Whereas its spatial dimension (exilic nomadism) made their self-identifications oscillate between homo politicus and homo poeticus, its temporal aspect – in the article’s foreground – implied the need to narratively inscribe one’s self within a meaningful order of time reconfigured in personal writing.
Ključne besede:epicureanism, stoicism, Central Europe
Geografsko pokritje:Srednja Evropa;
Status publikacije:Objavljeno
Verzija publikacije:Objavljena publikacija
Datum objave:08.04.2025
Leto izida:2025
Št. strani:str. 73–103
Številčenje:Vol. 14
PID:20.500.12556/DiRROS-29405 Novo okno
UDK:821(4):1(091)”19”(092)
ISSN pri članku:2211-243X
DOI:10.21827/ejlw.14.41049 Novo okno
COBISS.SI-ID:273450499 Novo okno
Opomba:Nasl. z nasl. zaslona; Opis vira z dne 29. 3. 2026;
Datum objave v DiRROS:17.05.2026
Število ogledov:26
Število prenosov:15
Metapodatki:XML DC-XML DC-RDF
:
Kopiraj citat
  
Objavi na:Bookmark and Share


Postavite miškin kazalec na naslov za izpis povzetka. Klik na naslov izpiše podrobnosti ali sproži prenos.

Gradivo je del revije

Naslov:European journal of life writing
Založnik:VU University Library
ISSN:2211-243X
COBISS.SI-ID:523578905 Novo okno

Licence

Licenca:CC BY-NC-ND 4.0, Creative Commons Priznanje avtorstva-Nekomercialno-Brez predelav 4.0 Mednarodna
Povezava:http://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0/deed.sl
Opis:Najbolj omejujoča licenca Creative Commons. Uporabniki lahko prenesejo in delijo delo v nekomercialne namene in ga ne smejo uporabiti za nobene druge namene.

Sekundarni jezik

Jezik:Poljski jezik
Povzetek:Artykuł porusza problem środkowoeuropejskich doświadczeń historycznych XX wieku, przejawiających się w losach Sándora Máraiego, Josepha Rotha i Stefana Zweiga. Uwikłani w pędzący bieg nowoczesnej historii trzej pisarze doświadczyli nadmiernych historycznych nieciągłości (wojen, rewolucji, dyktatur), które konceptualizowali w kategoriach epikureizmu i stoicyzmu. W ich tekstach przeplatają się w dużym stopniu zmityzowana epikurejska ‘lekkość bytu’, beztroskie podróżowanie, dziennikarska otwartość i stoicka diarystyczna asekuracja jaźni przed historycznym ciężarem. Podczas gdy w epikurejskim podejściu do życia jednostka jest panem własnego losu i realizuje pozytywną wolność, dośrodkowy światopogląd stoicki pociąga za sobą poszukiwanie negatywnej wolności od przytłaczającego losu historycznego i wycofanie się do wewnętrznego (diarystycznego) ‘ja’ jako jedynej kotwicy w niestabilnych czasach. Co więcej, historyczne doświadczenia pisarzy ukształtowały ich podwójne przemieszczenie. Podczas gdy jego wymiar przestrzenny (emigracyjny nomadyzm) sprawił, że samoidentyfikacje pisarzy oscylowały między homo politicusi homo poeticus, jego aspekt czasowy – na pierwszym planie artykułu – implikował potrzebę narracyjnego wpisania siebie w znaczący porządek czasu rekonfigurowany w osobistym pisarstwie.
Ključne besede:epikurejstvo, stoicizem


Nazaj